De uitzending van Pointer over het grensoverschrijdende gedrag van Jaap van Zweden deed nogal wat stof opwaaien. Vooral op social media. Binnen mijn eigen muziek-bubbel was het eigenlijk niks nieuws:

Buiten mijn bubbel had je de fans die simpelweg niet wilden geloven dat hun held Jaap echt zo is. En vervolgens het werk van de journalisten in twijfel gingen brengen. Of de slachtoffers de schuld geven. Iets dat veel voor komt als we het hebben over (seksueel) grensoverschrijdend gedrag (klik hier om te lezen over 'victim blaming'). Schrijnend dat mensen dat doen, maar nothing new so far:

Waar ik WEL van schrok waren de reacties van andere musici. Nota bene van collega's. Ik ga dit niet delen hier, ik vind het namelijk echt te schofterig.

Grensoverschrijdend gedrag is nog steeds overal. In de muziek. In de kunst. In deze hele patriarchale maatschappij.
​
En toch wordt er nog steeds gedaan alsof de mensen die dat aankaarten overdrijven. Alsof het gaat om mensen die niet tegen kritiek kunnen. Of die het niveau niet kunnen bijbenen. Onzin. En vooral respectloos.
​
Iedereen die werkt als musicus weet hoe hard de muzieksector kan zijn. Hoeveel toewijding het vraagt. Hoeveel tegenslagen je moet verwerken. Daar gaat dit niet over. Het gaat over de vraag: kun je veilig werken? Zonder angst. Zonder discriminatie. Zonder vernedering. Zonder het risico om je werk kwijt te raken als je je uitspreekt.
​
En dat laatste is met name voor freelancers een risico. Want je hebt geen vast contract. Geen vangnet. Alleen elkaar.
​
En daarom helpt het dus niet als je je collega's die zich uitspreken wegzet als zwak of dramatisch. Dat is iemand onderuit trappen. Dat is iemand een mes in de rug steken.
​
Grensoverschrijdend gedrag (en seksuele intimidatie en geweld) blijft bestaan zolang we het normaliseren. Zolang we het wegpraten. Zolang de mensen die er iets van zeggen verdacht worden gemaakt.
​
Dat moet stoppen. En dat stopt niet vanzelf.
​
We hebben allemaal een verantwoordelijkheid. Of je nou zelf op het podium staat, in het publiek zit, lesgeeft, manager of bestuurder bent, programmeert of een orkest dirigeert.
​
Zorg dat JIJ niet de reden bent dat musici hun mond houden. Een veilige en eerlijke muzieksector kunnen we alleen samen creëeren.

En nu?

Grijp in als je iets ziet.
Luister.
Vraag hoe het gaat.
Spreek je uit.
Geef het goede voorbeeld.

Mocht je iets over dit onderwerp kwijt willen, je mag me altijd mailen.